Een blauwe maandag

2009
01.20

Blaauw maandag

“Dames en heren, we zijn er.” Het klinkt verontschuldigend en haast ook komisch door de speaker van de sprinter Lelystad-Utrecht. Een omweg, kapotte stroomleiding, machinist onwel en vele kwartieren vertraging. We zijn er. Hij weet het zelf niet, maar de conducteur typeert in die zes woorden het maandagochtendgevoel. Het gaat er niet om hoe we er komen of wat we doen die ochtend. We zijn er gewoon. Dat is al knap genoeg.

De maandagochtend. Iemand moest het doen. Als dagen konden praten was het waarschijnlijk nog een flinke discussie onder elkaar geweest. “Begin jij maar met de week. Nee jij! Ja, maar ik heb al vrij in mijn naam, dus ik kan echt noooit aan de week beginnen.” Zo stond de maandag daar, ook zelf met lichte tegenzin. De tegenzin die tezamen met een gigantisch gebrek aan creativiteit het toonbeeld werd van die ochtend.

Maandagochtend. Je begint aan iets, maar je maakt het nooit af.

Zo ook die ene maandagochtend in 1939. Dolf vat het plan om de oorlog aan te kondigen. Daar ligt ie dan, op zijn springverenmatras en onder het wollen dekbed. Texels lam. Ook toen wisten de Duitsers de Waddeneilanden al te vinden. Naast hem Eva. De telefoon rinkelt. Dolf trekt aan het koordje van de bureaulamp en neemt de hoorn op. Aan de andere kant weten ze genoeg. Onze baas is wakker.

Zijn rechterbeen verdwijnt vanonder de deken en ploft op de houten vloer. Hij gaat op de bedrand zitten en zucht. Moet het nou echt vandaag? Tja, woord is woord, maar toch. Hij zet een drafje naar de badkamer. Bril omhoog, effe plassen. Een blik op de spiegel. Zijn snor verschijnt. Hij krult naar links en naar rechts, duidelijk de sporen van hem en Eva die nacht. Huppeltje terug naar de slaapkamer en hij graait met zijn hand in het blikje schoensmeer. Door de snor en het haar. Het is weer de Dolf zoals het volk hem van de foto’s kent.

Nog even terug naar de spiegel. Toespraak doornemen. Op zijn stem klinkt gruis. Dan maar met lichte stemverheffing voor het partijcongres. Moet kunnen, toch? Met die oorlog komt het wel goed.

Die maandagochtend. In verkeerde handen? Dan heeft ie toch z’n voordelen. Toegegeven, Dolf maakte veel af, maar die oorlog zelf…

Deze maandagochtend. Een tikkeltje serieus, maar vooral positief. Dames en heren, we zijn er!

Bookmark and Share

Loved it? Dan is dit misschien ook iets voor jou:

  1. Almere - Amsterdam - Almere (0.500)
  2. Beetje verliefd, maar ik weet niet op wie... (0.500)
  3. 2009, ooh was ik maar... (0.500)

Tags: , ,
Gelezen: 3,092 keer gelezen

Your Reply

Gelezen: 3,092 keer gelezen