Archive for the ‘work’ Category

Tijd voor iets nieuws


2010
02.23

Kapper Lips

Sowieso weer tijd voor iets. Doch niet onder mijn tags schermjongen, surfboy of lief. Ik heb mijn plaats elders gevonden. In Zuilen welteverstaan. Op de hoek van een straat. De straat van een zoon van een Duifje. De straat van een voormalig minister van Landbouw, Nijverheid en Handel. Een minister ver onder de Balkenendenorm. Hij was slechts een stuiver waard.

Ik verknip mijn verleden als digitale guru en zet mijn schaar nu in ‘t haar van een ander. Zodat mijn blonde lokken immer de langste zijn. Mijn eigen haren hebben een vrijbrief tot continue groei. Slecht sporadisch zeg ik: ‘Ho!’ Dan mag het mes erin. We maken er gelijk een kinki middag van.

Als kapper heb ik nu eindelijk alles onder controle. Ik ben mezelf de baas. Immer aanwezig. Zelfs bij een afwezigheid die schittert. Nooit wordt de gedachte aan mij door mijn kapsters afgekapt. Ze openen en sluiten met Jinne in het hoofd. Ze hebben de sleutel tot mijn hart. De liefde is wederzijds.

Ze zijn de reden dat ik er weer ben.

Help, ik ben een meisje!


2009
02.09

Help, ik ben een meisje!

Zij die mijn fascinatie voor die ene kleur weten, dachten het misschien al langer: Roze! T-shirts, iPod, sokken alsmede ook de boxer. Veel voor het oog niet direct zichtbaar onder mijn dikke wintergewaad, maar het is er immer wel.

Als je ‘t niet kunt zien, dan is het altijd nog te merken in hygienische sfeer. Bij mij ligt de bril vaak in ruste. Deo en douchegel staan er niet in patserig zwart, maar in natuurlijk bruin, groen, wit of roze, natuurlijk. Gevuld vaak met substanties die net zo makkelijk over mijn lijf als over mijn cruesli glijden willen. Dermate gezond al dat het van een New Yorks damesappeltje, gevuld met toiletwater, nog nimmer kwam.

Mijn blonde lokken komen nabij vrouwelijke lengtes. Lengte genoeg om er juist wél een vinger in te winden. In de kroeg drink ik daardoor nu dikwijlser een wijntje dan een haarmatchend bier.

Bij de KRO het signalement van de ‘Godfather’ dat ik eigenlijk op jongens viel. Een gedachte gebasseerd op al ‘t geschrevene hiervoor. Plus de zoenen op de gestoppelde wangen ter gedag, tot ziens, tot ooit in de Winston weer. Doch geen zoen ter (h)erkenning, voorlopig.

Zo zit ik hier dan. Vrij van mijn wintergewaad, roze ondergoed en zonder een aureool van cacoaboterdouchegel en zweetoverwinnend Aloë Vera. Met de benen over elkaar, maar toch met een ruime inkijk in wat ik vanaf nu inhoudelijk ben: Een meisje!

Lang leve Ember en het elektronisch patiëntendossier!


2009
01.16

Ember!

Een onalledaagse combinatie. Dan bedoel ik nog niet eens zo zeer Ilse en haar mannen en vrouwen. Doch de band in zijn geheel en het door CDA’er Klink geintroduceerde patiëntendossier. Klink is zo waar dan ook de enige link, want Ember dat ‘klink goe’! Geen reden om een oorbeschading aan een ieder welk patiëntendossier toe te voegen. Of gebroken pols na een Secret Handshake, de onze om precies te zijn.

Echter de combo tussen Ember en elektronisch patiëntendossier is er voor Jinne wel degelijk wel. Ember luidt niet voor het eerst het onwerkende leven uit, waarna het dossier mijn leven voor de komende weken zal vullen.

Helaas is het huwelijk toch niet ideaal. De drie meiden en twee gozers spelen op den heilige dag. Weinig tijd dan zo achteraf voor een dans, een sjans en weet ik wat nog meer.

Leek het werkende bestaan me zo uit mijn dubieuze kop te verhelpen, is er daar weer een twijfel reeds! Ga ik of ga ik niet?!

Sorry, ex-collega’s!


2009
01.05

Postbode is de triatleten vooruit

Ik had het kunnen weten. Met zulke toppers, getrainde triatleten ver vooruit. De brief bereikt dan immer het andere geslacht op de juiste tijd.