Archive for November, 2008

De beer


2008
11.26

Beer in Amsterdam

Ik liep eens door het bos
En ik zag toen een beer
Hij at zijn honing
En ik at mijn peer

Hij had een kleintje
Ik lachte erom
Hij viel me toen aan
Wat was ik toch stom

Zijn klauwen grepen mij
Eerst bij mijn hoofd
Door het bloed dat vloeide
Raakte ik verdoofd

Hij greep toen mijn armen
Met zijn bloederige bek
Hij rukte ze eraf
Die bruinharige gek

Ik verloor het bewustzijn
Ik was al bijna dood
Toen hij zijn geaardheid bekend maakte
Het was een poot

Hij had nogal wat problemen
Problemen in het bos
Want wie een flikker is
Is daar zeker de klos

Ik zei:Beer
Wees eens tam
Dan neem ik je mee
Naar Amsterdam

Dus heeft u een keer in Amsterdam
Een beer in zicht
Dan weet u het nu
Dat is een nicht

Voorvochtmensen


2008
11.11

Voorvocht mensen

Afgelopen zondag. Avond. Niet hangend voor tv, voor Joran en Peter R. de V. Doch hangen deed ik wel. Hangen over het balkon. Almere, schouwburg, drie hoog en de enige sympathieke PSV’er op het podium. Voor het eerst live voor mij in het theater, doch al weer briljant. Geen plaspauze-ambities bovendien. Slechts met carnaval een enkel keer.

Theo Maassen en de introductie van de voorvochtmens.

Voorvochtmensen. Mensen die er eigenlijk niet hadden moeten zijn. Voorvochtmensen ik kom ze tegen in de trein. Vooral zo in de spits. Zij ook in dezelfde richting, zo hoogst irritant. Zo raak ik het wel erg snel zat hier in dit kikkerland.

Voorvochtenmensen dus ook op tv. Joran en in de inluistruc van Peter, het zegt me nog zo weinig. Joran niet meer de boef van vandaag, maar van gister. Mijn privé-lidmaatschap van de Joran van der Sloot ONSCHULDIG!!! Hyve eergisteren al ingeruild voor de Hyve van Landsbanki. De echte helden staan voor openheid. Geen schoonheidspukkel meer echter de R, maar Peter Paul de Vries is de naam! Zo ook wel het enige voordeel van de overkill van PP en Willem op tv. De naam en kop van Peter R. zijn vanaf heden niet meer een simpel ABC.

Zondag maakten de voorvochters de dienst uit, gisteren Nate voor het laatst. Terwijl hij er nou juist niet genoeg had kunnen zijn. Schrijvers dachten anders doch. Van planner van de dienst, naar ongewild lijdend voorwerp. Al hoewel, vredig was het wel. Alleen ik ben er niet bij de volgende keer. Ik moest zo nodig weer naar Sigur Rós.

Een extra biertje dan maar in de toepasselijke Hall? Dat het vocht dan ook uit de ogen maar rijkelijk mag vloeien. Voor Nate en Sigur Rós!

Doe maar gewoon…


2008
11.06

Doe maar gewoon…

Al die jaren verstopt en verdroomd in leven als student. Ik zo angstig voor het leven in werk. De sleur, een grote aftelbeurt, op naar het pensioen, alles zo gewoon. Doch wat is vrije tijd zonder geld, zonder een actieve (en niet geld verslindende) hobby en mensjes (zij werken wel) om je heen?

Voor mij was werken geval ook in de maand oktober, maar een maand en een jaar (verjaarde op de 14e) gaan zo snel. Toen zo weliswaar geen tijd om te peinzen overdag, waardoor slapeloze doch droomvolle nachten op tijden dat ik zo zoetjes in mijn bedje lag. Nu is mijn hoofd een grote knetterpot, ook zo waar ik nu schrijf. Op drums staat vanaf heden Joppe Orri bij.

Bij stand leven. Die mensjes die het bezigen krijgen nu mijn respect. Niet doordat ze het met zo weinig geld moeten doen, maar met zo weinig werkende pret. Doch in dat werkeloze bestaan wen ik er maar al vast aan. Geen hap meer buiten de deur, thuis water uit de kraan en één solistisch recycled theezakje per dag, uiteindelijk zonder kleur…

Het etentje met mijn tafeldame. Voorlopig de laatste voor lange tijd? Gezellig buitengewoon. Zij gewoon, nee natuurlijk mooi. Doch haar verleiden met een mossel bleek onmogelijk, voor haar zo ongewoon. Daarom nog altijd single & werkloos, gewoon.